Sittard

In Sittard in de stationsrestauratie

zat koning Swentibold gebogen over zijn pils

Bedroefd. Het verkeerslicht sprong op rood!

Ontsnapt is hem de hinde, waar hij op joeg!

Nu wacht hij op zijn trouwe gemalin, de Heilige Oda

die komt met de boemel uit Susteren (Suestra)

Swentibold ziet op zijn titaniumhorloge

en mompelt

als Oda’s trein- eindelijk ! eindelijk! – het station

binnen loopt

                        Si tard! Si tard!

Want het is inmiddels liefst 1111 jaar later

Ra ra, hoe kan dat? Vraag het A. Einstein!

Hij is nabij

Hij ijsbeert in Eijsden met de Keizer

een asielzoeker...

op het ochtendlijk perron!

                   Fröhliches Neujahr!

                   Gluck auf!                      

De paarden

Het opblaaspaard

dobbert de zee in

cartoonachtig

Zo ook het kermispaard

/ het draait maar  / draait maar

en  draait maar  

uit zijn neusgaten stoomt

weldadig

mahoniehouten muziek

het opblaaspaard/ het hobbel-

paard

de Lippizaner met de guillotine- lippen

Waar is jullie kind, Amazones?

Waar is jullie kind?

Bastet

Buiten mompelt de wind in zijn baard

terwijl  jij binnen je snor houdt

bij de kachel

die zich snor houdt

bij de kat

de Herfst heeft zo zijn ballingen 

Salon d' Automne

Nu kaalt in het Kralingse Bos

de Herfst, een exhibitionist

bloot onder zijn een regenjas

En in de Speeltuin

rumoeren nu broze Boeddha-achtigen

Welvaartskinderen met obesitas

De vergeelde blad-

stiltes

die nu vallen

fijnschilderen

met bladgouden penselen

wordt nu dagelijks droom-

taak

Niet voor Piet Mondriaan

(chronisch maagzuur)

of voor Vincent van Gogh

(chronische oorpijn)

Maar voor faunen, cruisend

in verborgen iepenlanen

op muziek van Debussy

Plots…/  storend… / in de ochtendnevel

het geluid van kettingzagen

                     Vrijheid bestaat niet…!

                      Vrijheid bestaat niet…!.

Herfst: Salon van kreunende

takken

Gevernist sepia genot!

Aronskelken

De huldiging van de oude kabouter

vond plaats

ergens waar de planeet Aarde. nog ongerept….

(waar dan? )

De burgemeester van woelstad A. was er

Eberhard van der Laan

pontificaal, met zijn ambtsketting  om

want zo zien de reaguurders

de zgn.  Grachtengordel-elite het liefst:

namelijk met een (metalen) strop om de nek…

(Nog een geluk dat de doodstraf is afgeschaft… )

Zie, twee  hippiedames op leeftijd- verwelkte  flowerpower

overhandigden hem , de zeventigjarige   

een gigantische bloemstuk van aronskelken

Een begrafeniskrans is er niets bij

De oude kabouter glimlachte mild

en zei: ‘Dank u voor de bloemen…’

het leek de Paus van Rome wel !

De oude kabouter R. van D., ooit in het wit gekleed

vandaag de dag

geneest hij…

                  Lullevuhduh

Liefdesverdriet

Canadian Ampelman

Canadian Ampelman. Keramiek. Ca. 35 cm hoog. Effectglazuur. Augustus 2017.
Leuk mannetje, dacht ik. Ik zie hem nu iedere dag. Ben al op hem gesteld.

Kné in Stadslog. Vlees, u weet wel waarom!

Het gehele artikel staat HIER