Mao

 Mao of de verloren speelgenoot

Mamma, ik ga met Mao zwemmen

in de Yang Tse Kiang

Een van ons beiden gaat verdrinken

 ik hoop dat het Mao is

Deelder

 

Julius Partialis - de mortuis nil nisi bene

                         Het bronwater is zo helder
                         NN ziet zichzelf

                         als op de bodem van een sarcofaag

                                    met monogram JD

 Narco-boy

jij, die almaar dwazer

staart naar je (zelf)beeld

onder water

tenslotte even gerimpeld

als je scrotum...

Hou toch eens op 

met al dat lijkbleek loeren

in je coke-spiegeltje

Junkie-Prins 

        Sneeuwwitje is de mooiste van het Heelal!

Vraag maar

aan

de zwarte ga  ten

                         ( ) ( )

in je sneeuwk r i s t a l l e n neus 

Boudewijn Buch

 

Ganymedes

Wat fluisteren de lanen van Wassenaar

Waar is onze Dichterlijke Jongen

die met zijn Faunenkop almaar op TV?

Ooit organiseerde hij koersen voor Centauren

op het indigoblauw van zijn (antieke) typemachine....

Op de (paarden)renbaan van Duindigt dan

wijn nippend

zag hij dan in de leegte van zijn glas weerspiegeld

zo'n antieke, zwart-rode terracotta amfoor

( vol rododendrontakken...) waarop Hijzelf

Ganymedes, de Schenker van de Goden

die met de Witte Handschoentjes aan...

lachend, buitelend als een Rolling Stone

het Boekenjoch, dat zich een joch verzon

O, Wassenaar , was het maar waar! Dan kleurden hedenr

de paardenkonten van je Rijken sierlijk blauw

Christengedichten : Goede Vrijdag revisited

 

Goede Vrijdag revisited

                       Een dichter doet zijn boodschappen

                      bij voorkeur op Goede Vrijdag

                      want

                       niet in staat één woord te maken

                      dat niet 

                     kruisigt

                      één Lam, dat niet bloedt …

Jeruzalem. Drie uur in de middag

de voorhang van de tempel s c h e u r t…

met het geluid van een startende Maserati

Weet, er is maar één weg naar God

Niks Road Sixtysix...

                    de Via Dolorosa !

Of blijf je liever thuis onder de schemerlamp

met een verlopen nummer van de Donald Duck

en een glas whisky

                            

                                Sitio

roept Hij vanaf zijn kruis

                               Ik dorst

                   naar loodvrije benzine

                 

                          

Dorst! In Dordrecht heten alle dichters zo!

 

Dorst ! In Dordrecht heten álle dichters zo

Hun schaarse mompelingen halfdronken

(Het moet wel een heel stil, heel donker café zijn

het innerlijk van Dordt...)

Soms staat daar plots Cees Dorstigh’ op

en roept vanuit het Dodenrijk:

: “Zie, hoe m’n whiskyfles (halfvol) paart

m’n whiskyglas (halfleeg)!

hoe fonkelend! Dát is pas Dichtkunst!”

Dwars-

boomt hem steevast Jan Dorstígboom

(ook al niet meer in het Land der Levenden...)

: “Welnee...

Een o o o o

                    o

                  o

              o

onanerende

tap-

kraan

dat is pas Poëzie!’’

Proost!

Op de Dood, de Schuimende! De Dordtse! 

De stukadoor

 

De stukadoor

Op de muur voor hem verscheen de tekst

                     Menetekel ufarsin

               Gewogen en te licht bevonden

Gelukkig, dacht de stukadoor

Afvallen 

( ook niet van de ladder)

hoef ik dus niet langer...

En de stukadoor, hij stukadoorde voort

witwassend 

de Klaagmuur in Jeruzalem

tot Vreugdemuur

O, Dodo met een Stuka!

Waartoe ben ik op aarde?

 Ik ben op aarde om mijn medemens lief te hebben

a Hell of a job!