: Achilles
Vannacht nog keer ik naar het mistig land Vergetelheid
waar Grieken & Trojanen in (vergeten) slagorde staan opgesteld
Tinnen soldaatje , omgevallen aan weerszijden
van de kilte van de Lethe
Briseis & ik kozen ons ooit zo zacht een bed van rozen...
Patroclus huilt om ons en schikt de camelia's in zijn haar...
Zie, Paris & Hector neigen in de verte naar elkaar
als basketbalspelers in een vertraagde film
( Pas in 1914 krijgen zij opnieuw een oproep voor het front...)
Reeds scheept zich Odysseus in met zijn Janmaten
Yankee, Go Home! in de U-boten van weleer
Is dit de glorie van de strijd om Troje ?
Telkens weer vermoeide helden, marmerwit
met lijkwitte helmbossen op, naar het marmeren front?!
“Oorlog, mensen, dat is onze Achilleshiel
ik, krijgsheld A., veteraan van Vietnam...”
smeek het jullie: “Stop daarmee!”
Maar zij, de Oostfronters onder ons:
“ Soms Alzheimer, Achilles? Nooit meer oorlog?"
Ga je in de Hades schamen, Oorlogsheld van niks!
Ons devies luidt, luidkeelser dan ooit:
Krieg fur immer!“
Geen opmerkingen:
Een reactie posten