zondag 10 september 2017

Ad fontes- langs de rivier



Leer de wereld zien
door de ogen van een reiger
niks moraal bij de vis!

want de rivier schenkt enkel klare taal

                   panta rhei

aan zichzelf (niet aan ons...)

maar een dichter gaat voor de bron. Dat moet

straks een lichte regenbui
en dan de najaarsglans van druppels
op zijn dansende brillenglazen

Hij wist ze met zijn linkerhand!


donderdag 7 september 2017

Fotovader



Toen duwden wij kinderwagens (overbelicht)
langs parken en plantsoenen

Rozen
openden hun kraaiende vuistjes
parmantig

Toen ook waren wij fotograaf
Meester
van de bête, hulpeloze glimlach

Nu is het later
Ik zoek de schimmen
van mijn kinderen op

Waar zitten jullie? 

In de schaduw
van welke zwarte boot
genomen? 

op welke Dode Zee?

Een gezins-
hoofd
met de ogen ziende
blind

naast hem

de Vrouw
van
 Lot


woensdag 6 september 2017

De Liefde is een humanisme




En zij bedreef de liefde

zoals Erasmus op zijn sterfbed
al zijn zilver & goud-geciseleerd Latijn 
ten spijt …
zijn moers taal sprak

‘Mien lieven god… fluisterde hij: “ Mien lieven god…”


schokkend onverwacht

dinsdag 5 september 2017

Illusie





Liefste , herinner je
hoe aan onze teennagels van onzinnige verliefdheid
minuten van onsterfelijkheid
lang
de Van Brieneroordbrug
hing…

Niet-verliefden noemen dat Illusie


maandag 4 september 2017

Zomerfruit



De meloenen van Marilyn op Malibu
zijn zo hot

Zij rollen sissend haar bikini uit

zaterdag 2 september 2017

Stradivarius



Een man gaat een antiekzaak binnen
in de Passage in Den Haag
Hij koopt daar een Stradivarius

Hij neemt de tram naar Scheveningen
de Stradivarius onder zijn arm
Het wordt al avond

De kindercarrousel draait al niet meer
De lichten op de Boulevard gaan
een voor een aan

De man daalt traag de trap af naar het strand
En loopt rechtstreeks de branding in
dieper en dieper in zee

De Stradivarius houdt hij met beide handen
boven zijn hoofd
Zo gaat hij kopje onder

De Stradivarius drijft op de golven
En zinkt dan plotseling ook
Die is nu niets meer waard

Misschien dat ooit een zeemeermin
die eens zo kostbare viool terugvindt
en er Mozart op speelt of Bach…

En dat die zelfmoordenaar daar dan naar luistert
gelukzalig, met schelpen op zijn oren…

Hoe dan ook

Doodzonde van die topviool, dat Stradivariusding
dat is en blijft het  !




vrijdag 1 september 2017

Het Park


Een van vele kleuren spattend groen, Het Park
waarin zwanen aandrijven
witte, zwarte...

Hoe konden jullie ooit met jullie spiegelbeelden
breken, zwanen
jullie Junkies, voor zelfmoord te mooi?

En waar hebben jullie de sleutel
van mijn liefde gelaten, mijn zeventien-
jarige?
 Waar haar tengere schouders het gras hebben geplet?

Zie, hoe hoog boven de Euromast de maan stijgt
in de zomeravond
als ’t turkoois klinkend woord

van ’n Kleine Man uit Marokko
tot zijn vermoeide, gehoofddoekte
vrouw  

Zie, hoe hij traag  
't tapijt van het park oprolt
tussen de platanen

en over het water
_ als uit de baard van zijn Profeet _
laat hij klinken

een late merel…


Ach, van al z’n kinderen luistert niet één!