Kné schrijft weer. Kralingen moet blijven.

Klik op de afbeelding om hem beter te kunnen lezen.
Voor de bron:  KLIK HIER

Waterfietser

Morte a Venezia

Kom, spring aan boord, Winter, in m’n gondola

Waai(er)

’n gedicht over ’t Isola de San Giorgio:

‘Ochtend, haar ochtendjapon

open

gevallen, plukt een ster uit de lagunen

’n tepel koude…’

Toe, nog één, over het dwarrelen van vlok

na broze vlok

op ’t San Marcoplein:

‘Bevroren

aan de koepel van de wintermaan

 lentedronken de  zuidenwind …’

Toe, nog één, voor om de hoek van ’t Canal Grande

waar ik de stilte kus van jouw marmeren  mond

onder de spiegeling van de Rialto-brug

( broze, amoureuze buurman  van Titiaan

                          op

 amoureuze, broze buurvrouw van Tintoretto… )

Groot koerend duivenplat

                      Ve       tië

                            ne

Wie denkt hier aan  aan IS? 

Hampelman

Bijna was ik het slachtoffer geworden van Hampelman

Hij had semtex onder mijn fietszadel gedaan!

En onder mijn deurmat op de Hogewoerd in Leiden

die nota bene met woord Welkom erop

een booby-trap!

Bedoeld was:  dat ik onder de klanken

van de Trappelzak –boogie-woogie

de lucht in zou gaan…in stukken!

maar ik trapte er niet in/ noch op!

‘Waarom dit alles?’ vroeg ik Hampelman

toen ik hem laatst tegen kwam in café Hamdorff  in Laren

‘Hampelman, wat heb ik je misdaan? “

‘Heel die pose van jou als poète maudit

daar walg ik van!’

antwoordde Hampelman

en… ging plots tussen mijn benen hangen

als Hampelzak!

Sindsdien kijkt mij geen vrouw meer aan! !

Boekenweek - Verboden vruchten

Verboden vruchten.....

Woord & algoritme

In den beginne was het Woord

en nu - op het einde

is er het algoritme

en tussentijds was de Mensheid trouwens ook al gestoord...

De Plasmolens -De Ster en de Lelie

De Plasmolens zien toe

wijsneuzig wiekend

ochtend na ochtend, middag na middag

hoe 't wit plezier van zeilboten, 's zomers

jaar in, jaar uit, langzaam overgaat

in de bevroren adem van schaatsers, 's winters…

Ach, Plasmolens

als heel dit tabakskleurig, herfstig dorp Kralingen

behoren jullie

de scharlakenrode mondschilderes

Mevrouw Zonsondergang.

Zie hoe zij goudgeel

vereeuwigt

haar beide stokoude minnaars

               De Ster en De Lelie

met hun armen wiekend, gelukzalig

als spaanhouten doosjes

snuiftabak